Een medewerker heeft een vraag. Een klant wil een oplossing. De planning loopt anders dan verwacht. Je schakelt, beslist en houdt het overzicht. Maar wanneer vraagt iemand aan je: hoe gaat het eigenlijk met jou?

Verantwoordelijkheid stopt niet altijd aan het einde van de dag

Stel: je draagt een taak over aan een collega. Toch controleer je ’s avonds nog of alles goed gaat. Niet omdat je die collega wilt dwarszitten, maar omdat je je verantwoordelijk voelt voor het resultaat.

Op zichzelf hoeft dat geen probleem te zijn. Het wordt een persoonlijke vraag als je merkt dat je nauwelijks kunt stoppen of steeds werk terugneemt dat je juist wilde overdragen.

Wat zien TNO en CBS?

In april 2026 publiceerden TNO en CBS cijfers over de aandacht die werk vraagt. Van managers op administratief en commercieel gebied zegt 89% dat het werk vaak of altijd veel aandacht vraagt.

Veel aandacht nodig hebben betekent niet automatisch dat iemand stress heeft. Veel werknemers houden hun aandacht er juist gemakkelijk bij. Het onderzoek geeft wel een aanleiding om te vragen hoe leidinggevenden hun werk kunnen doen zonder voortdurend beschikbaar te moeten zijn.

Kijk eens naar wat je na het delegeren doet

Kies een taak die je onlangs hebt overgedragen. Wat deed je daarna? Liet je de collega verder werken? Controleerde je elk detail? Of nam je de taak uiteindelijk toch weer over?

Vraag jezelf eerst of de opdracht duidelijk was. Wist de collega wat er nodig was? Was er genoeg tijd? Kijk daarna naar je eigen ervaring: wat maakt het voor jou lastig om los te laten?

Wat kun je samen met de organisatie veranderen?

Bespreek welke beslissingen werkelijk bij jou horen. Waar kunnen anderen zelfstandig handelen? Op welke momenten hoef je niet bereikbaar te zijn?

Als je meer verantwoordelijkheid draagt dan binnen je tijd past, vraagt dat om andere afspraken. Je hoeft dat niet alleen op te lossen met een betere planning.

Waar mijn begeleiding ruimte biedt

Je kunt precies weten dat je moet delegeren en toch weer alles overnemen zodra de druk oploopt. Mijn begeleiding richt zich op dat verschil tussen weten en doen. Samen onderzoeken we wat er op zo’n moment bij je gebeurt. Misschien vind je het lastig om iemand teleur te stellen. Misschien voelt iedere fout alsof je tekortschiet. Misschien blijft je controle houden, ook wanneer je liever anders zou reageren.

Samen kijken we naar die concrete momenten. Ik werk met gesprek, kinesiologie en zachte technieken, met aandacht voor je gedachten, emoties en lichamelijke ervaring. Een spiertest stelt geen medische diagnose. We kijken samen of de begeleiding past en wat je eraan ervaart.

Zullen we kennismaken?

Je hoeft niet altijd degene te zijn die alles opvangt. Wil je onderzoeken wat het lastig maakt om verantwoordelijkheid te delen? Ik maak graag ruimte voor je verhaal.

Bekijk mijn begeleiding voor werkgevers en neem contact op. We bespreken wat er speelt en of mijn aanpak aansluit.

Onderzoek: TNO/CBS, onderzoek naar aandacht in het werk. Gepubliceerd op 15 april 2026, met cijfers over 2025. Dit onderzoek gaat over werk en welzijn; het onderzoekt niet de werking van mijn begeleiding.

Geschreven door Federica Bonaparte, Prosperity Kinesiologie in Eindhoven.

Lees ook: Ruimte geven om zelf keuzes te maken.