Je vraagt een medewerker om iets extra’s te doen. ‘Ja hoor’, zegt diegene meteen. Maar ondertussen ligt er al een volle planning. Waarom is nee zeggen soms zo moeilijk, zelfs als je als leidinggevende zegt dat het mag?

Ja zeggen terwijl je eigenlijk nee bedoelt

Veel medewerkers willen hun werk goed doen. Ze willen behulpzaam zijn, niemand teleurstellen en niet lastig gevonden worden. Misschien denkt iemand: ‘Als ik nee zeg, vinden ze me niet betrokken.’ Of: ‘Dan moet een collega het oplossen.’

Zo kan iemand blijven instemmen, terwijl de spanning oploopt. Van buiten lijkt alles goed te gaan. Vanbinnen voelt het steeds zwaarder.

Wat gebeurt er in je team?

Stel: op dinsdag komen er drie extra taken bij. Een medewerker vraagt welke taak kan wachten. Je antwoordt: ‘Kijk maar even hoe je het oplost.’ Je geeft ruimte om het werk zelf in te delen, maar de hoeveelheid werk blijft hetzelfde.

Als medewerkers niet durven aangeven dat iets te veel is, merk je als leidinggevende misschien pas laat dat de werkdruk uit de hand loopt. Bovendien kan het normaal worden dat iedereen altijd ja zegt.

Vrijheid is meer dan zelf je planning maken

Volgens de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden over 2025 ervaart een deel van de werknemers weinig autonomie in het werk. Autonomie betekent dat je invloed hebt op hoe je je werk uitvoert. Maar vrijheid werkt pas echt als je ook kunt bespreken wat haalbaar is.

Vraag daarom niet alleen of iemand het redt, maar bijvoorbeeld: ‘Welke taak moet wachten als dit erbij komt?’ En reageer niet teleurgesteld wanneer iemand een grens aangeeft. Dan wordt nee zeggen een mogelijkheid waar iemand daadwerkelijk gebruik van kan maken.

Waarom blijft iemand toch ja zeggen?

Soms zijn de afspraken duidelijk en mag een medewerker nee zeggen, maar voelt het alsnog moeilijk. Misschien ontstaat er schuldgevoel, spanning of angst om iemand teleur te stellen. De medewerker begrijpt wat anders zou kunnen, maar reageert onder druk toch op de vertrouwde manier.

Dat is het verschil tussen weten dat je een grens mag aangeven en die grens op een spannend moment ook kunnen uitspreken.

Hoe mijn begeleiding kan aansluiten

Bij Prosperity Kinesiologie begeleid ik medewerkers en leidinggevenden die blijven terugvallen in zulke patronen. Samen onderzoeken we wat er gebeurt op het moment dat iemand eigenlijk nee wil zeggen: welke gedachten komen op, wat voelt iemand en welke lichamelijke reacties merkt diegene?

Ik werk met gesprekken, kinesiologie en zachte lichaamsgerichte technieken. Waar passend combineren we dit met coaching om nieuwe manieren van reageren ook in het dagelijks werk te oefenen. Ervaringen en resultaten verschillen per persoon; een spiertest stelt geen medische diagnose.

Persoonlijke begeleiding vervangt geen haalbare werkdruk of duidelijke prioriteiten. Als het werk structureel te veel is, moet de organisatie daar zelf iets aan veranderen.

Wil je medewerkers ondersteunen die moeilijk nee zeggen?

Je kunt onafhankelijke, holistische begeleiding opnemen in je ondersteuningsaanbod. Een medewerker kan dan zelf contact opnemen, of een leidinggevende kan de mogelijkheid in overleg voorstellen. Deelname is vrijwillig en persoonlijke gesprekken blijven vertrouwelijk.

Wil je bespreken of dit bij jouw organisatie past? Neem contact op.

Bron: TNO/CBS, NEA 2025 – Factsheet, gepubliceerd in 2026. Dit onderzoek gaat over werk en welzijn, niet over de werking van mijn begeleiding.

Geschreven door Federica Bonaparte, Prosperity Kinesiologie in Eindhoven.