Je ziet die medewerker binnenkomen en denkt: wat is er nu weer?
En meteen voel je je bezwaard. Want je wilt helemaal niet zo denken. Je wilt een goede werkgever zijn.
Maar je hebt al geluisterd. Meegedacht. Afspraken aangepast. Begeleiding aangeboden. En toch zit je opnieuw tegenover elkaar.
Jij zoekt naar woorden. De medewerker zoekt naar begrip. Ondertussen wacht de rest van je team en moet het werk ook door. Wie weleens in die stoel heeft gezeten, weet hoeveel energie dat vraagt.
Hoeveel kun je als werkgever blijven opvangen?
Je wilt dat je medewerkers zich goed voelen en hun werk kunnen doen. Daar zet je je voor in. Maar wanneer dezelfde situatie blijft terugkomen, mag je je afvragen: wat kan ik nog doen? En welk deel kan ik niet voor mijn medewerker oplossen?
In een artikel op Intermediair schrijft Lieke Wolfraad over de grenzen van goedbedoelde bescherming op de werkvloer. Haar punt: wanneer werkgevers iedere vorm van spanning proberen weg te nemen, krijgen medewerkers minder gelegenheid om te ontdekken dat ze ermee kunnen omgaan.
Dat roept voor mij een belangrijke vraag op: hoe bied je ondersteuning waarmee een medewerker zelf verder kan komen?
Een gezonde werkplek blijft de basis
Te hoge werkdruk, onduidelijke afspraken of grensoverschrijdend gedrag vragen om actie binnen de organisatie. Daar blijft de werkgever verantwoordelijk voor.
Maar ook op een gezonde werkplek zijn er lastige gesprekken, veranderingen en momenten waarop iets tegenvalt. Je kunt zorgvuldig feedback geven en toch merken dat die hard binnenkomt. Je kunt ruimte bieden en toch zien dat iemand geen grens durft aan te geven.
Je kunt als werkgever veel betekenen. Het persoonlijke proces van een medewerker kun je alleen niet overnemen.
‘Ik wil het anders doen, maar op dat moment lukt het me niet’
Misschien hoort je medewerker zichzelf dat ook zeggen. Die wil een grens aangeven, maar zegt toch weer ja. Begrijpt de feedback, maar voelt zich diep vanbinnen afgewezen. Wil minder perfectionistisch zijn, maar blijft alles controleren.
Er zijn gesprekken geweest. Misschien is er coaching aangeboden. De medewerker weet wat anders kan. Toch gebeurt onder spanning opnieuw hetzelfde.
Dat kan voor jullie beiden frustrerend zijn. Jij zoekt een vervolgstap. De medewerker vraagt zich af waarom het ondanks alle inzichten niet lukt.
Daar begint mijn werk
Vanuit een holistische benadering werk ik met verschillende lichaamsgerichte technieken, afgestemd op de persoon en de hulpvraag. Samen met de medewerker geef ik aandacht aan gedachten, emoties, lichamelijke spanning en terugkerende patronen die gedragsverandering kunnen belemmeren.
We kijken naar concrete momenten. Wat gebeurt er wanneer iemand nee wil zeggen? Wat maakt een opmerking zo beladen? Waarom blijft iemand doorgaan terwijl die merkt dat het te veel wordt?
Mijn begeleiding is gericht op het herkennen van onderliggende stressreacties en patronen, en op het verkennen van andere manieren om te reageren. Het doel is duurzame gedragsverandering; wat iemand daarbij ervaart en welke stappen mogelijk worden, verschilt per persoon. De begeleiding is geen vervanging voor medische of psychologische zorg.
Mijn holistische blik geeft ruimte aan de hele mens achter de medewerker. Aan wat iemand meeneemt naar het werk en wat in een gesprek over functioneren misschien nog niet aan bod komt.
Jij hoeft dat persoonlijke proces niet zelf te begeleiden
Daarvoor kan je medewerker bij mij terecht.
Wanneer dezelfde gesprekken en aanpassingen onvoldoende helpen, bied ik werkgevers concrete begeleidingstrajecten voor medewerkers en leidinggevenden. Je medewerker krijgt ruimte om te onderzoeken wat er speelt en te werken aan terugkerende patronen, met duurzame gedragsverandering als doel.
Zo heb jij iemand naar wie je kunt doorverwijzen. En krijgt je medewerker ondersteuning om zelf verder te komen.
We bespreken of mijn aanpak aansluit bij de hulpvraag. Deelname is vrijwillig en de persoonlijke inhoud van de begeleiding blijft vertrouwelijk. De begeleiding kan een aanvulling zijn op het ondersteuningsaanbod binnen jouw organisatie.
Herken je dit binnen jouw organisatie?
Je hebt al veel gedaan. Je wilt je medewerker verder helpen, maar merkt dat steeds meer opvangen onvoldoende beweging brengt.
Laten we bespreken wat je tegenkomt en of mijn begeleiding een passende vervolgstap kan zijn. Je hoeft niet zelf alle antwoorden te hebben om iemand toegang tot ondersteuning te bieden.
Bekijk mijn begeleiding voor werkgevers of neem contact op om kennis te maken.
Aanleiding voor deze blog: het artikel van Lieke Wolfraad over psychologische veiligheid op Intermediair, gepubliceerd op 30 september 2026. Dit artikel is de aanleiding voor mijn eigen visie; het onderzoekt niet de werking van mijn begeleiding.
Geschreven door Federica Bonaparte, Prosperity Kinesiologie in Eindhoven.

